El Aura (2005)

Regie : Fabian Bielinsky
Genre : Thriller
Acteurs : Ricardo Darin, Dolores Fonzi, Pablo Cedron, Jorge D'Elia,...
Speelduur : 138 min.
Meer info : http://www.imdb.com/title/tt0420509

Geniaal. Deze psychologische thriller heeft echt wel indruk gemaakt en bracht me twee uur lang in een stille trance. Neem een epileptische taxidermist, met een formidabel geheugen, en die over de perfecte misdaad fantaseert, en je krijgt een erg aparte thriller uit Argentinië.

Een introverte man, Espinoza, oefent het beroep uit van taxidermist. Hij is geobsedeerd met het plegen van een perfecte misdaad. Samen met een goede vriend gaat hij een weekendje jagen in de bossen van Patagonië. Ze vinden overnachting in een hut die toebehoort aan een zekere Carlos Dietrich, die daar leeft samen met zijn veel jongere vrouw Diana en haar broer Julio. Tijdens het jagen schiet Espinoza per ongeluk Dietrich dood. Hij verbergt dat voor iedereen, en ontdekt dat de man in feite een crimineel was, die volop een overval op een geldtransport voorbereidde. Hij ziet zijn kans om zijn fantasieën tot verwezenlijking te brengen. Om het geld in handen te krijgen, is hij genoodzaakt om samen te werken met twee échte misdadigers, Sosa en Montero, die met Dietrich eveneens in het plan betrokken waren...

Bielinsky, die intussen jammer genoeg overleden is, zorgt voor prachtige beelden en een absorberende atmosfeer in een film die misschien wat traag kan overkomen. Dat tempo is echt wel noodzakelijk hier, want als kijker moet je wel begrijpen dat Darin midden in een ander verhaal terechtkomt, waarin hij een rol gaat spelen. Het verhaal mag dan vrij eenvoudig zijn, ik kon niet zeggen hoe het verhaal zou evolueren, en dat zorgde voor verrassingen, vooral naar het goede einde toe. De film draait vooral rond het personage van Espinoza, een rol die Darin met succes op zijn schouders torst. Deze vreemde man is moeilijk te omschrijven en te vatten, en dat maakt hem nu net tot een boeiend personage. Is hij een opportunist of een crimineel? Of beeldt hij zich dat hele scenario in? En dan is er nog de hond, een stille getuige die met zijn veroordelende blik naar Espinoza kijkt. Enkel het einde mocht van mij nog iets intenser. Zeker zien want dit is verrassende cinema die vooral amateurs van film noir zullen aanspreken.

Vinny's Rating : 9/10

The Stepfather (1987)

Regie : Joseph Ruben
Genre : Thriller
Acteurs : Terry O'Quinn, Jill Schoelen, Shelley Hack, Charles Lanyer, Stephen Shellen,...
Speelduur : 89 min.
Meer info : http://www.imdb.com/title/tt0094035

Onlangs kreeg de cultfilm "The Stepfather" een remake, die lauw onthaald geweest is. De meeste critici waren van mening dat niemand kan tippen aan de ijzige rol van Terry O'Quinn.

De film begint sterk en grijpt naar de maag. Een man wast zijn bebloede handen af en verlaat kalmpjes een huis. Wanneer hij de leefruimte voorbijgaat, zie je dat hij een heel gezin vermoord heeft. Hij neemt een andere identiteit aan en zoekt een ander gezin op, in zijn obsessieve zoektocht naar het perfecte gezin. Een jaar later is Jerry Blake de huisvader van een gezin bestaande uit Susan en haar opstandige dochter Stephanie. Hoewel Blake er alles aan doet om sympathiek over te komen, kan Stephanie het maar niet vinden met deze veel te gelikte heer. Ze vertelt haar zorgen aan haar vriend en psychiater Dr. Bondurant. Op een dag is ze getuige van een ongecontroleerde woede-aanval van Blake, en begint hem te linken aan de bloedige moorden. Maar als er één ding is dat je best niet doet, dan is het Blake kwaadmaken...

Als thriller is "Stepfather" vrij standaard, met een sterke Terry O'Quinn als verleidelijke middle-class killer. Een steun en toeverlaat voor eenzame weduwen en een ideale vader voor zoon of dochterlief. En hij weet hoe hij deze dubbelzinnigheid moet brengen. De suspense bouwt zichzelf traagjes op, en het is al ver voor het einde duidelijk, van welke aard de climax zal zijn. Op sommige momenten wordt het tergend spannend, en op andere wacht men tergend op wat spanning. Ondanks het gebrek aan verrassingen, een te trage opbouw en vaak onsamenhangende situaties, is "Stepfather" best aangenaam tijdverdrijf.

Vinny's Rating : 6/10

The Bad Lieutenant : Port of Call New Orleans (2009)

Regie : Werner Herzog

Genre : Misdaad / Komedie

Acteurs : Nicolas Cage, Eva Mendes, Xzibit, Val Kilmer, Fairuza Balk,...

Speelduur : 116 min.

Meer info : http://www.imdb.com/title/tt1095217

Geschift filmpje van een toch lichtjes geschifte regisseur. "Bad Lieutenant" is een film waar het moeilijk is om grip op te krijgen. Het begint als een beloftevolle politiefilm om stilaan te switchen naar een zwartgallige amorele komedie. Cage overacteert opnieuw sinds lang, sinds "Leaving Las Vegas", en dat valt wel in de smaak.

Over Terence McDonagh valt niks goeds te vertellen : hij gokt, prostitueert zijn vriendin en zit aan de drugs. Hij is ook New Orleans' meest geprezen rechercheur. Hij wordt op de zaak gezet van een gezin Senegalese immigranten die gruwelijk vermoord werden teruggevonden. Om zijn doel te bereiken is hij bereid om zelf illegale zaken te doen, en tussendoor moet hij zien aan drugs te raken, en ook daar schendt hij de wet op de meest schandalige manieren. De omgeving van McDonagh bestaat uit zijn even verslaafde vriendinnetje Frankie, een al even onsympathieke vader en zijn alcoholische vriendin en een hoop mensen aan wie hij nog "iets" verschuldigd is en door wie hij bedreigd wordt. Maar ondanks alles is hij plichtsbewust en wil op zijn manier de enquête die hij toevertrouwd kreeg, tot een goed einde brengen. Er was een ooggetuige, een 15-jarige jongen, die hij in een moment van onoplettendheid kwijtspeelt...

Ik hou wel van foute personages, die het menselijk fatsoen belachelijk maken. En Cage kan er wat van. Hij loopt een beetje zoals Quasimodo, heeft een onaangename face, en gebruikt iedereen voor zijn belangen. Zo'n slechte flik kom je zelden tegen. Het strafste van het hele verhaal is, dat hij de inborst van een misdadiger heeft, en toch ongestraft de kantjes ervan afloopt. Het is natuurlijk de bedoeling van Herzog geweest, om ons verontwaardigd te laten voelen over zo'n immorele kerel. Soms wordt het zelfs grof, wanneer hij een oud dametje haar zuurstoftoevoer afsnijdt in ruil voor informatie. En ook helemaal surrealistisch, wanneer Herzog iguana's erbij betrekt, en die laat aansluiten op de psychedelische trippen die Cage ondergaat in volle beoefening van zijn beroep. Maar "Leaving Las Vegas" was als karakterstudie veel meer geslaagd en "way much better". "Bad Lieutenant" springt teveel van de hak op de tak, vergeet soms om te entertainen en laat een interessante enquête onderweg vallen om over te gaan op vreemde situaties. Ik was hier niet echt naar op zoek en het viel dus wat tegen. Wel vind ik Herzog nog steeds een coole regisseur ondanks dit overbodige werk op zijn CV.

Vinny's Rating : 5/10

Le Corbeau (1943)

Regie : Henri-Georges Clouzot
Genre : Thriller
Acteurs : Pierre Fresnay, Ginette Leclerc, Pierre Larquey, Micheline Francey,...
Speelduur : 92 min.
Meer info : http://www.imdb.com/title/tt0035753

"Le Corbeau", klassieker uit het Franse filmpatrimonium, heeft een bewogen geschiedenis. Clouzot kreeg financiering van de Duitsers om zijn film te maken en de inhoud tartte de conservatieve waarden van toen. Het verhaal speelt zich af in een dorpje dat het slachtoffer wordt van belasterende roddelbrieven.

Dokter Remi Germain is het belangrijkste doelwit van de anonieme brieven die het kleine dorpje Saint Robin in rep en roer brengen. Hij wordt beschuldigd van illegaal abortussen te verrichten en om een verhouding te hebben met Laura, de jonge mooie vrouw van dokter Vorzet. De situatie wordt ernstiger, wanneer één van zijn patiënten sterft, nadat hij een brief ontvangde waarin stond dat hij terminaal was. Dr. Germain begint zijn eigen onderzoekje. Op een bepaald ogenblik wijzen de brieven in de richting van de strenge en asociale verpleegster Marie Corbin, die gearresteerd wordt. De brieven blijven echter komen. Germain heeft ook een relatie met Denise, een kreupele vrouw...

Clouzot is zowat de franse Hitchcock, en hij zet een echte "film noir" neer over het slechtste in de mens. Het is erg realistisch allemaal, en dat botste met de toenmalige conservatieve waarden, waarin overspel nog steeds een groot taboe was. Ook zijn weergave van een Frankrijk in moreel verval en verdeeldheid stuitte op heel wat kritiek en politieke druk, terwijl Frankrijk net probeerde om solidariteit en heldhaftigheid te promoten in deze oorlogsjaren. Clouzot werd voor 2 jaar geband om nog films te maken. Het is boeiend geacteerd, met een charismatische rol van Larquey als de psycholoog Vorzet en een whodunnit die tot de laatste minuut met vragen achterlaat. Le Corbeau integreert ook een atypische femme fatale in het verhaal in de persoon van Ginette Leclerc. Haar eerlijkheid, seksuele kracht en intelligentie overtroeven de zwakzinnige mannelijke karakters die in de film rondlopen, en die haar uiteindelijk afstraffen. De film haalt zijn kracht uit dubbelzinnige dialogen, een ongezond sfeertje en prima acteerwerk. Enige minpunt is de warrige vertelstijl en de overdaad aan dialoog die soms langdradig aanvoelt.

Vinny's Rating : 6/10

Boy A (2007)

Regie : John Crowley
Genre : Drama
Acteurs : Andrew Garfield, Peter Mullan, Siobhan Finneran, Alfie Owen,...
Speelduur : 106 min.
Meer info : http://www.imdb.com/title/tt1078188

De maatschappij is een genadeloze machine, vooral wanneer het om beoordeling en veroordeling van zijn medemens draait. Crowleys vrij harde drama stelt de principes van gelijke kansen in vraag, en vindt dit een utopie in de zin dat mensen het moeilijk hebben om misdadigers als hun gelijken te beschouwen.

Een jeugdcrimineel krijgt de naam Jack Burridge en wordt door zijn begeleider, Terry terug in de maatschappij geïntegreerd na vele jaren jeugdgevangenis. Terry, een idealistische man die in het goede in iedereen gelooft, vindt dat Jack er klaar voor is. Hij krijgt een job als magazijnier en herbegint een sociaal leven. Hij leert Kelly kennen, die hem terug perspectief geeft. Het lijkt erop dat Jacks integratie een succes wordt, ondanks de moeilijke aanpassing aan de sociale codes. Parallel laat Crowley in een flashback-opbouw zien, hoe hij tot de misdaad in kwestie (de moord op een twaalfjarig meisje) overgegaan is. In zijn jeugd was Philip Craig zijn beste vriend, een onevenwichtige, gewelddadige jongen die door zijn ouders opzij gelaten werd en door zijn broer verkracht. Philip beschermt de onzelfzekere jongen die Jack was, en krijgt er een grote invloed op. Intussen is Chris, de verwaarloosde zoon van Terry, bij zijn vader ingetrokken, en verwijt zijn vader dat hij meer uren in Jack stak dan in hemzelf. Hij beschuldigt zijn vader van zijn eigen tekortkomingen en dreigt de identiteit van Jack, voor het gerecht gekend als Boy A, aan de pers door te geven...

Crowley's drama is hoopvol op een duistere manier. Hij bouwt eerst dit positieve verhaal over herintegratie van Jack op, om daarna volledig van koers te wijzigen. Hoewel de film hoop uitademt, lijkt die in rook op te gaan naarmate het verhaal vordert. De aanpak liet zijn sporen na op mij, met een gevoelige prestatie van Garfield en het Schotse smaakvolle typerende accent van Mullan. De gebeurtenissen in de film zijn niet zo talrijk, maar de karakteranalyses en de voelbare ontwikkeling die Burridge doormaakt blijven de aandacht vasthouden. Eens dief altijd dief is de stigmatiserende uitdrukking die op Boy A van toepassing is. Voor kindermoordenaars kan de maatschappij niet geloven dat herintegratie mogelijk is. Hoe onaanvaardbaar bepaalde daden ook zijn, voor elk van die daden is een context en een verhaal. En dat is wat ik eraan overhield. Crowley is cynischer tegenover ons dan tegenover zijn personage en gelooft wel in de fundamentele goedheid van zijn medemens. Maar zijn wij 'goed' genoeg om te vergeven? Een intelligent drama met een pekzwart einde.

Vinny's Rating : 7/10

Inglourious Basterds (2009)

Regie : Quentin Tarantino
Genre : Komedie / Actie
Acteurs : Brad Pitt, Christoph Waltz, Til Schweiger, Diane Kruger, Melanie Laurent,...
Speelduur : 153 min.
Meer info : http://www.imdb.com/title/tt0361748

Tarantino's persoonlijke versie over de beëindiging van de tweede wereldoorlog is opnieuw stijlvol gevuld met knipogen naar andere films, met geweld, pulp en zwarte humor. Hij houdt van film en steekt het niet onder stoelen en banken.

Het verhaal is in vijf hoofdstukken verdeeld. Een eenheid Duitsers begeeft zich naar de afgelegen boerderij van een melkveehouder, Perrier La Padite. De joviale Duitse commandant, Hans Landa, bijgenaamd de "Jodenjager" bevraagt hem over een familie Joden die hij zou herbergen. Onder druk bekent de boer. De Joden worden daarop allen afgemaakt door de Nazi's. Enkel de dochter, Shosanna Dreyfus, kan ontsnappen. Ze werkt daarna in een bioscoop in Parijs en trekt de aandacht van een lokale oorlogsheld, Frederick Zoller. Hij stelt haar voor aan propagandaminister Goebbels, en de première van de film over de heldendaden van Zoller wordt in haar bioscoop gepland. Daarbij worden alle hoogwaardigheidbekleders van het Nazi regime verwacht inclusief Hitler. Shosanna ziet kans om zich op Landa te wreken.

Aldo Raine is de aanvoerder van de "Inglourious Basterds" een commando samengesteld uit wraakzuchtige joden (duidelijk geïnspireerd van de "Dirty Dozen"). Ze zijn cynisch, meedogenloos en hun grootste liefhebberij is Duitsers scalpen. Ook zij krijgen wind van de bioscoopvoorstelling en besluiten de boel op te blazen...

Je krijgt in ieder geval wat je verwacht, en wat reeds in een film als "Pulp Fiction" aan bod is gekomen. De scènes zijn heel traag opgebouwd en lang, met dubbelzinnige en vaak provocerende komische dialogen. De spanning komt naar boven en het is onvermijdelijk dat de situatie zal uitmonden in Mexicaanse patstellingen (wat dit wil zeggen wordt in de film door Pitt uitgelegd). Je moet ervan houden... . Er zitten heel wat leuke one-liners, de actie is schaars maar Tarantinesk en opgeblazen en de acteerprestatie van Christoph Waltz is vrij indrukwekkend en kreeg ook de award van beste acteur in Cannes. Hoewel hij de "bad guy" is, is hij volkomen atypisch, met zijn geduldige vrolijke en absurde optreden. Ook de vrouwelijke rollen zoals Kruger als de Duitse overloopster Von Hammersmarck sprongen duidelijk in het oog en Tarantino maakt er volwaardig uitgewerkte karakters van. Tarantino maakt opnieuw een film die elke vakjesindeling onmogelijk maakt. Het is meer genieten van fijne en foute humor dan van bloedig geweld. Ik vond het ook vaak saai en langdradig, zoals die eerste scène, die toch wel een goede 20 minuten duurt. Dat heeft als gevolg dat er in die 153 minuten alles bij elkaar genomen niet zo bijster veel gebeurt. Een buitenbeentje blijven doet hij wel, en het is zijn verdienste als regisseur om buiten de lijntjes te durven.

Vinny's Rating : 7/10

Firmin (2007)

Regie : Dominique Deruddere
Genre : Komedie
Acteurs : Chris Vandendurpel, Jan Decleir, Annick Christiaens, Said Assissi,...
Speelduur : 97 min.
Meer info : http://www.imdb.com/title/tt0933008

Een tip van mijn eigenste zus ditmaal.
Chris Van den Durpel maakte zo'n tien jaar geleden de hoogdagen van VTM met zijn typetjes Kamiel Spiessens, Firmin Crets en parodieën op Jambers en Piet Huysentruyt. Zijn recentste prestatie was "Firmin", op regie van Dominique Deruddere (Crazy Love, Iedereen Beroemd!) waarin de verbaal en mentaal licht gestoorde bokser de hoofdrol inneemt.

Vergane boksglorie Firmin Crets werkt als klusjesman voor zijn toenmalige rivaal Freddy White. Dertig jaren geleden had Crets een verhouding met Germaine. Daaraan kwam plots een eind toen White hem tijdens een belangrijke bokswedstrijd in het oor fluisterde, dat hij 'het' had gedaan met haar, wat tot de val van zijn carrière had geleid. Mohammed, een jonge Marokkaan, wordt op basis van zijn huidskleur de deur gewezen door White, wanneer hij zich aanbiedt om te boksen. Firmin ontfermt zich over de sympathieke jongen en leidt hem op tot professional. Ook Germaine, de ex-vlam, die stilaan terug het vertrouwen van Firmin terugkrijgt, helpt hen een handje...

Dit Rocky achtig verhaaltje komt sympathiek over op een bijna kinderlijke manier. Een interessant uitgangspunt was ook om twee verschillende culturen samen te brengen door de sport. Van verre worden ook sociale problemen aangekaart, maar de boodschap van gezamenlijk aan iets werken viel bij mij in goede aarde. De digitale hamster was een grappig extraatje die net dat beetje variatie erbij haalde dat de film anders zou missen. "Firmin" is simpel en bescheiden maar staat garant voor anderhalf uur zorgeloosheid met een glimlach.

Rating : 6,5/10